header_23

Ostatnio dodane

25/11/2019

Stare błędy w nowych podręcznikach
POMYŁKA CZY NIEDBALSTWO ?
Oto kartka z podręcznika pt.  Fizyka – kurs rozszerzony więcej…

 

05/11/2019

Artykuł
Formowanie się ramion spiralnych w galaktykach.
Dotychczas nie zostało wyjaśnione, dlaczego galaktyki spiralne mają taki kształt jaki mają. Chodzi dokładnie o przyczynę uformowania się ramion spiralnych. Postaram się wyjaśnić dlaczego tak się dzieje. Przyczyna leży w rozszerzaniu się wszechświata, a dokładnie na puchnięciu przestrzeni wewnątrz galaktyk. Puchnięcie przestrzeni nie dotyczy jedynie przestrzeni międzygalaktycznej, lecz ogólnie przestrzeni, także tej wewnątrz naszego Układu Słonecznego i przestrzeni międzygwiezdnej. więcej…
Sławomir Prochocki

Artykuł
Mini traktat o chodzeniu, szuraniu kapciami i bieganiu.
Chodzenie to proces naprzemiennego przenoszenia obuwia z miejsca na miejsce bez poślizgu. Urządzeniem przenoszącym jest system dwóch dźwigarów, które – niestety – muszą się też naprzemiennie podnosić i przemieszczać razem z obuwiem. Czuła waga wykazała by  periodyczne wahanie ciężaru tej „maszyny”. Lekkie przeciążenie w chwili unoszenia obutego dźwigara, niedociążenie podczas opuszczania. Tarcie ma decydować o tym czy łatwiej coś  przenieść czy przesunąć. Tarcie (statyczne) ma chronić przed poślizgiem. więcej…
Wojciech Dindorf

06/09/2019

Artykuł
A jednak za późno. ALARM!!
Wygląda tak jakby  ktoś sobie zakpił. Zakupiłem wczoraj trzy podręczniki fizyki: dwa Nowej Ery i jeden WSiPU.  Nie przeczytałem całości szczegółowo – podobnie jak sześciu recenzentów ministerialnych ( po trzech na wydawnictwo).  Ale stwierdzam z całą odpowiedzialnością, że wszystkie wytknięte przed dziesięcioma miesiącami błędy zostały udostępnione tysiącom uczniów w podręcznikach  przystosowanych  do nowych podstaw programowych, dla zreformowanej szkoły. więcej…

11/07/2019

Zadania teoretyczne z VI Olimpiady Fizycznej oraz uwagi dotyczące zadania teoretycznego z XVII Olimpiady Fizycznej.
zadanie 1
zadanie 2

Wiesław Piasko

 


Inne strony


physteachphysworldwsip
UWrloobs

 

 


Napisz do nas:

mf.mojafizyka@gmail.com


ARCHIWUM – poprzednia wersja strony

Artykuły


Nowe podręczniki


Stare błędy w nowych podręcznikach
POMYŁKA CZY NIEDBALSTWO ?
Oto kartka z podręcznika pt.  Fizyka – kurs rozszerzony więcej…

 

A jednak za późno. ALARM!!
Wygląda tak jakby  ktoś sobie zakpił. Zakupiłem wczoraj trzy podręczniki fizyki: dwa Nowej Ery i jeden WSiPU.  Nie przeczytałem całości szczegółowo – podobnie jak sześciu recenzentów ministerialnych ( po trzech na wydawnictwo).  Ale stwierdzam z całą odpowiedzialnością, że wszystkie wytknięte przed dziesięcioma miesiącami błędy zostały udostępnione tysiącom uczniów w podręcznikach  przystosowanych  do nowych podstaw programowych, dla zreformowanej szkoły. więcej…

 

Póki nie jest za późno 2.
Wydawnictwo „Nowa Era” przygotowuje podręcznik dla kursu podstawowego z fizyki.   Z zapowiedzi tego podręcznika wybieram jeden kwiatek. więcej…

 

Póki nie jest za późno 1.
Na ostatnim spotkaniu w Kudowie przedstawiciele WSiPu wręczyli uczestnikom konferencji blisko 100 stronicową zapowiedź dwóch podręczników fizyki przygotowywanych dla cyklicznie reformowanej nowoczesnej szkoły. Oczywiście proszono o uwagi.

Korzystam z propozycji i postanawiam co kilka dni „odnieść się” do niektórych fragmentów otrzymanego dokumentu. ZR  29  oznacza Zakres Rozszerzony, strona 29. Moje uwagi  będą w barwie biskupiej.
więcej…

Odpowiedź autorek na krytyczne uwagi, dotyczące fragmentu podręcznika fizyki dla zakresu rozszerzonego, wydawnictwa WSiP, zamieszczone w czasopiśmie „Moja fizyka”, redagowanym przez Wojciecha Dindorfa

  1. Przykład „Samolotowe akrobacje” znajduje się w rozdziale „Siły w ruchu po okręgu”. Po odpowiednim wprowadzeniu, przedstawiamy w tym rozdziale pięć różnych przykładów zastosowania zasad dynamiki do rozwiązywania w układzie inercjalnym problemów związanych z tym ruchem. Uznałyśmy, że wśród tych problemów powinien się znaleźć ruch jednostajny po okręgu w płaszczyźnie pionowej. Zakreślanie pętli przez samolot jest tylko pretekstem, służącym przedstawieniu uczniowi siły dośrodkowej jako wypadkowej wszystkich działających sił. Cytowany, znajomy pilot autora ma rację mówiąc „Nigdy tak nie latamy”. Zapewne pętla jaką zakreśla samolot nie jest doskonałym okręgiem, a szybkość samolotu podczas wykonywania tej akrobacji nie jest stała; maleje przy wznoszeniu i rośnie podczas ruchu w dół. Ale my w tym przypadku, tak jak w całym nauczaniu fizyki w szkole, posługujemy się modelem. Stosowany model musi być tak uproszczony, by uczeń mógł wykonywać obliczenia, posługując się matematyką dostępną na poziomie szkolnym. Tak postępujemy przecież bardzo często. Przykładowo: w zadaniach dotyczących swobodnego spadania ciał czy rzutu pionowego przyjmujemy model, w którym ruch ten opisujemy jako jednostajnie zmienny z przyspieszeniem o wartości g, choć przecież w rzeczywistości tak nie jest, a w zadaniach związanych z ruchem Ziemi wokół Słońca zakładamy, że orbita Ziemi jest okręgiem, itp. itp.

Odstępstwo od rzeczywistości przyrodniczej powinno być wyraźnie wyartykułowane, więc uznając nasze niedopatrzenie w tym względzie proponujemy zmianę początku fabuły przykładu na następujący:

„Obliczymy wartość siły, którą pilot o masie m = 70 kg działa w najwyższym i najniższym punkcie toru na fotel samolotu, zakreślającego pętlę w płaszczyźnie pionowej. Przyjmiemy uproszczony model ruchu samolotu zakładając, że pętla jest okręgiem o promieniu r = 400 m , a stała szybkość samolotu v = 360 km/h.

  1. Problem przeciążenia w naszym podręczniku będzie przedstawiony szczegółowo w dziale „Grawitacja”. W omawianym tu przykładzie nie definiujemy przeciążenia, jako wielkości fizycznej. Stwierdzamy tylko, że pilot jest w stanie przeciążenia i wyjaśniamy, co to znaczy (patrz „Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich. Fizyka”, wydana przez WNT trzy wydania, ostatnie w roku 1991); główni opiniodawcy to prof. Grzegorz Białkowski i prof. Andrzej Szymacha; czytamy tam, że „przeciążenie to stan ciała, w którym ciało jest poddawane działaniu zależnej od jego masy siły większej od siły ciężkości”. I na razie tyle!

Nie grozi więc niebezpieczeństwo, że uczeń zada pytanie: „Proszę pani, na Air Show w Radomiu stale mówili coś o przeciążeniu 10G. Co to znaczy10G?”, bo nie mówimy tu o wielkości fizycznej zwanej przeciążeniem.

Ale co to jest G?. Wiemy, że w „żargonie lotniczym” jest to ciężar pilota. Skoro ilorazem sił, to jest ono wielkością bezwymiarową, np. 10. Czyżby ciężar w tej sytuacji też był wielkością bezwymiarową? W podręczniku fizyki tak być nie może. Nie będzie na to zgody ani naszej ani Wydawnictwa.

  1. Trzeci zarzut dotyczy siły nacisku. W artykule Autor pisze: „Nacisk pilota na fotel pozostaje do końca omijaną tajemniczą siłą’”. Otóż gdyby dysponował całym podręcznikiem zauważyłby, że na tym etapie nauki uczeń jest już świetnie zaznajomiony z pojęciem siły nacisku. Nacisk pilota na fotel nie jest więc jakąś tajemniczą siłą, lecz siłą, która pojawia się w związku z faktem, że w ruchu po okręgu wypadkowa wszystkich sił rzeczywistych działających na ciało musi być siłą dośrodkową., Jaka siła może więc działać na pilota, oprócz siły ciężkości, jeśli nie siła o odpowiedniej wartości pochodząca od fotela ? A jeśli fotel działa na pilota taką siłą, to z III zasady dynamiki wynika, że i pilot działa na fotel siłą o takiej samej wartości! O takie rozumowanie nam tutaj chodzi.

Zgodnie z Podstawą Programową kilka rozdziałów dalej wyjaśniamy ten problem z punktu widzenia obserwatora w układzie nieinercjalnym.

jeśli działa na pilota taką siłą, to z III zasady dynamiki wynika, że i pilot działa na fotel fotel działa na pilota taką siłą, to z III zasady dynamiki wynika, że i pilot działa na fotel siłą o takiej samej wartości! O takie rozumowanie nam tutaj chodzi.

Zgodnie z Podstawą Programową kilka rozdziałów dalej wyjaśniamy ten problem z punktu widzenia obserwatora w układzie nieinercjalnym.

  1. Autor pisze: „Bardzo mi brak jakichkolwiek wniosków, podsumowania tego abstrakcyjnego – nawet jak na Gedankenexperiment – przykładu”.

Ten przykład miał pokazać uczniowi, jak stosować zasady dynamiki do opisu ruchu jednostajnego po okręgu w płaszczyźnie pionowej, w układzie inercjalnym. Wnioskiem są trzy ostatnie linijki tekstu. Zapewne Autorowi chodzi o wnioski związane z technikami lotniczymi, ale to podręcznik fizyki, a nie kurs pilotażu.

Maria Fiałkowska
Barbara Sagnowska
Jadwiga Salach

Witryna, którą obecnie przeglądasz, wykorzystuje pliki cookies w celu poprawnej realizacji dostarczanych usług i informacji oraz w celach gromadzenia anonimowych informacji statystycznych. Więcej informacji >>

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close